متن کامل گزارش محمد البرادعی در باره ایران

- شرح وقايع فعاليت‌هاي از زمان گزارش قبلي تاكنون به شرح زير است:

* در 31 اوت 2007 آژانس به صورت كتبي سوالات خود را درباره سوالات باقي‌مانده مربوط به برنامه غني‌سازي اورانيوم با استفاده از سانتريفيوژهاي P1 وp2 در اختيار ايران قرار داد.

* در 24 و 25 سپتامبر 2007 نشستي در تهران ميان آژانس و مقامات ايراني براي روشن ساختن سوالاتي كه در اختيار ايران قرار گرفته برگزار شد.

* از 9 الي 11 اكتبر 2007 نشست ديگري در تهران ميان آژانس و مقامات ايران برگزار شد كه در آن ايران پاسخ هاي شفاهي لازم را به سوالات مطرح كرد و آژانس درخواست كرد توضيحات و تشريح و توضيح اضافي ارائه شود.

* در 15 اكتبر 2007 آژانس پاسخ‌هاي اوليه مكتوب را درباره سوالات خويش دريافت كرد.

* از 20 الي 24 اكتبر تيم فني از سوي آژانس به تهران سفر كرد تا جزئيات پاسخ‌ها را بررسي كرده و مستندسازي آن را انجام دهد و با مقامات دخيل در برنامه غني‌سازي اورانيوم P1 وp2 مصاحبه كند.

* از 29 اكتبر تا اول نوامبر 2007 آژانس مباحثه با مقامات ايراني درباره برنامه غني‌سازي سانتريفيوژي را ادامه داد. ايران اسناد اضافي حمايت كننده و توضيحات مكتوب را به آژانس ارائه كرد و با مقامات ايراني دخيل در فعاليت‌هاي هسته‌اي ايران در دهه 1980 و 1990 مصاحبه كرده و مباحثه انجام داد.

* در 5 و 12 نوامبر 2007 ايران به صورت مكتوب پاسخ خود را به سوالات آژانس درباره برنامه غني‌سازي اورانيومp1 وp2 ارايه كرد.

A.1.1) دستيابي به تاسيسات چرخه سوخت و فناوري 1972 الي 1995

4- بنا بر اعلام ايران،‌ سازمان انرژي اتمي ايران در سال‌هاي اوليه خود قراردادهايي با نهادهاي مرتبط فرانسوي،‌آلماني،‌انگليسي و آمريكايي منعقد كرد كه به آن امكان دستيابي به برق هسته‌‌اي،‌ خدمات گسترده مربوط به چرخه سوخت هسته‌اي فراهم مي‌كرد اما پس از انقلاب ايران در سال 1979 اين قراردادها كه جمعاً به ارزش 10 ميليارد دلار بوده، محقق نشد.
ايران اعلام كرد در يكي از اين قراردادها كه در سال 1976 امضا شده بود براي توسعه مركز آزمايشي غني‌سازي ليزري1 بود. مقامات ارشد ايراني اعلام كردند كه در اواسط دهه 1980 ايران همكاري با بسياري از كشورها براي احياي برنامه هسته‌اي خود آغاز كرد تا نيازهاي فزآينده خود را به انرژي تامين كند. با توجه به سرمايه‌گذاريي‌هايي كه تاكنون صورت گرفته است،‌ايران اعلام كرد كه تلاش‌هايش را بر تكميل نيروهاي هسته‌اي بوشهر، در ميان اين امور همكاري با نهادهاي آرژانتين، فرانسه، آلمان، اسپانيا انجام شد كه موفقيتي به همراه نداشت. در آن زمان ايران همچنين تلاش‌ها براي دستيابي به راكتور تحقيقاتي از آرژانتين، چين، هند و شوروي آغاز كرد اما بي‌نتيجه بود.

5- ايران به موازات اين فعاليت‌هاي مربوط به نيروگاه هسته‌اي كار ساخت زيرساخت‌هاي مرتبط را آغاز كرد و اين كار با استفاده از تاسيس مركز فناوري هسته‌اي اصفهان و كرج انجام شد. به هر حال بخشي از فناوري تبديل اورانيوم از يكي از طرف‌هاي چيني به دست آمده است و ايران قادر نبوده كه به ديگر تاسيسات مربوط به چرخه سوخت هسته‌اي و يا ديگر فناوريها از خارج دست پيدا كند. در نتيجه بنا به گفته ايران در اواسط دهه 1980 تصميم گرفته شد كه فناوري غني‌سازي اورانيوم از طريق بازار سياه تامين شود.

6- آژانس براي ارزيابي توضيحات ارائه شده از سوي ايران مباحثاتي را با مقامات كنوني و پيشين ارشد ايران انجام داد. آژانس همچنين اسنادي كه در حمايت از اين امر ارائه شد از جمله قانون ايران، تماس‌ها با شركت هاي خارجي،‌توافقات با ديگر كشورها و مراكز هسته‌اي را بررسي كرد.

7- با توجه به تاريخچه طولاني و پيچيدگي برنامه و ماهيت دو منظوره فناوري غني‌سازي، آژانس در موقعيتي نيست كه بر اساس اطلاعاتي كه هم اكنون در دسترس است به جمع‌بندي درباره ماهيت اصلي بخش‌هاي برنامه هسته‌اي ايران برسد. گذشته از اين ممكن است تمركز اصلي بر اين سوال متمركز شود حتي اگر ديگر جنبه هاي طرح كاري مورد بررسي قرار گيرد و زماني كه آژانس بتواند كامل شدن اظهارات ايران را راستي آزمايش كند.

منبع:www.daneshju.ir/forum